Vátryggingamál - Reglur nr. 85/1999 um hámark útjöfnunarskuldar vátryggingafélaga annarra en líftryggingafélaga og um útreiknings þess

1. gr.

Vátryggingafélög sem hafa starfsleyfi í frumtryggingum eða endurtryggingum skv. 22. gr. laga nr. 60/1994 um vátryggingastarfsemi og gera ársreikning skv. reglugerð nr. 613/1996 um ársreikninga og samstæðureikninga vátryggingafélaga annarra en líftryggingafélaga geta lagt í útjöfnunarskuld skv. ákvæðum þeirrar reglugerðar og þessara reglna.
Útjöfnunarskuld er sá hluti vátryggingaskuldar sem svarar til skuldbindinga vátryggingafélags vegna sveiflna í tjónareynslu frá ári til árs og óvissu í mati tjónaskuldar.
Útjöfnunarskuld félags í heild er samanlögð útjöfnunarskuld einstakra greinaflokka samkvæmt 1. og 2. mgr. 77. gr. reglugerðar nr. 613/1996. Í einstökum greinaflokkum vátrygginga má útjöfnunarskuldin mest nema hámarki sem reiknað er skv. 2. gr.
Hámark útjöfnunarskuldar H, í lok reikningsárs í tilteknum greinaflokki vátrygginga er reiknað samkvæmt eftirfarandi reglu:
þar sem B eru bókfærð iðgjöld félagsins á reikningsárinu í viðkomandi greinaflokki samkvæmt rekstrarreikningi án frádráttar á hluta endurtryggjenda, og T er tjónaskuld greinaflokksins í lok reikningsárs samkvæmt efnahagsreikningi án frádráttar á hlut endurtryggjenda, og a og b eru stuðlar sem bókfærð iðgjöld og tjónaskuld eru margfölduð með, sbr. 2. mgr.
Eftirfarandi stuðla skal nota til að reikna hámark útjöfnunarskuldar samkvæmt 1. mgr.:

Greinaflokkar: Stuðlar:

		a	b
1.	Eignatryggingar	0,16	0,21
1.a	Viðlagatrygging, sbr. 4. gr. laga nr. 55/1992	20,00	0,00
2.	Sjó- og flugtryggingar	0,25	0,26
3.	Farmtryggingar	0,36	0,45
4.	Lögboðnar ökutækjatryggingar	0,12	0,13
5.	Aðrar ökutækjatryggingar	0,08	0,13
6.	Ábyrgðartryggingar	0,23	0,31
7.	Greiðslu- og efndavátryggingar	0,69	0,95
8.	Slysa- og sjúkratryggingar	0,29	0,17
9.	Réttaraðstoðartryggingar	0,16	0,21
10.	Ferðamannaaðstoðartryggingar	0,16	0,21
11.	Erlendar endurtryggingar	0,69	0,95

Í innlendum endurtryggingum skal gengið út frá stuðlum viðkomandi greinaflokka samkvæmt 1.-10. tölul. Endurtryggingar líftrygginga skal telja með endurtryggingum slysa- og sjúkratrygginga.
Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. má útjöfnunarskuld skaðatryggingafélags vera í heild allt að því sem hærra er, 25 millj. kr. eða þrefaldri eigin áhættu félags í einu tjónstilviki enda sé eigin áhætta ekki hærri en 8% af gjaldþoli félagsins. Félagið getur valið til hvaða greinaflokks viðbót samkvæmt þessari mgr. skuli talin.
Fjármálaeftirlitið getur veitt undanþágu frá hámarki sé tjónareynsla vátryggingafélags í greinaflokki eða greinaflokkum mjög óregluleg eða starfsemin takmörkuð þannig að hámarkið teljist ekki veita nægilegt svigrúm til útjöfnunar. Félag skal í slíku tilviki leggja fram umsókn um undanþáguna ásamt rökstuddri greinargerð.
Vátryggingafélag sem hyggst leggja í útjöfnunarskuld skal setja sér reglur um hvernig útjöfnunarskuldin skuli reiknuð með hliðsjón af 2. mgr. 54. greinar reglugerðar nr. 613/1996. Reglur félagsins skulu sendar Fjármálaeftirlitinu.
Reglur þessar eru settar í samræmi við 3. mgr. 54. gr. reglugerðar nr. 613/1996 og gilda í fyrsta sinn fyrir reikningsárið 1998. Reglur nr. 154 frá 21. febrúar 1997 með sama heiti falla hér með úr gildi.

Helgi Þórsson. Páll Gunnar Pálsson.