Úrskurður í máli 6/2004

23.9.2005

I. Málsmeðferð.

Með bréfi dags. 24. maí 2004 barst nefndinni erindi frá X, hér eftir nefnd álitsbeiðandi, sem varðar ágreining við Y, hér eftir nefnd gagnaðili. Nefndin sendi afrit af erindinu til gagnaðila þann 1. júní og barst svar frá Z fyrir hönd gagnaðila þann 4. júní. Eftir að álitsbeiðanda bárust athugasemdir Z sendi hún annað bréf til nefndarinnar dags. 10. júní 2004. Var það bréf sent til gagnaðila með bréfi nefndarinnar dags. 22. júní 2004 og skorað á hann að gera athugasemdir. Þann 16. ágúst hafði enn ekki borist svar frá gagnaðila og var honum þá sent annað bréf og gefinn frestur til 30. ágúst 2004 til að koma með athugasemdir. Svar barst ekki frá gagnaðila. Þann 29. september 2004 sendi nefndin svo bréf til beggja aðila með fyrirspurn um hvort að bifreið álitsbeiðanda hafi verið lagt í stæði þegar tjóns varð vart. Álitsbeiðandi svaraði erindinu með bréfi dags. 7. október 2004. Svar barst ekki frá gagnaðila. Ekki kom til frekari gagnaöflunar.

II. Helstu málsatvik og ágreiningsefni

Álitsbeiðandi fór með bifreið sína til gagnaðila þann 6. apríl 2004 til að láta skipta um dekk á henni. Þá kom í ljós að lega var biluð. Samdist svo með aðilum að gagnaðili tæki að sér viðgerð á henni og tók gagnaðili bílinn í sína vörslu. Þann 8. apríl kom maður álitsbeiðanda á starfstöð gagnaðila til að sækja muni úr bifreiðinni. Varð hann þá var við að keyrt hafði verið í vinstri framhurð bifreiðarinnar. Bifreiðinni var lagt í stæði fyrir utan starfstöð gagnaðila.

Í málinu er ekki deilt um hvort bifreiðin hafi verið í vörslum gagnaðila. Aðilar virðast einnig sammála um að henni hafi verið lagt í bílastæði fyrir utan verkstæðið þegar tjónsins varð vart.

III. Forsendur

Almennt gildir sú meginregla þegar hlutur í vörslu annars manns skemmist eða ferst fyrir tilviljun að hann beri ekki ábyrgð á því. Vörslumaðurinn ber því ekki hlutlæga ábyrgð hafi ekki verið samið um það sérstaklega og er bótaskylda hans háð sök hans.

Í lögum um þjónustukaup segir hins vegar í 25. gr:

"Verði tjón á eignum neytanda þegar verk er unnið eða í tengslum við það eða hlutur sem afhentur hefur verið seljanda þjónustu glatast eða skemmist ber seljanda að bæta það tjón nema hann sanni að hann hafi ekki sýnt af sér vanrækslu."

Greinin er ströng í garð seljanda þjónustu og leggur sönnunarbyrðina á hann. Í því máli sem hér um ræðir hefur seljandi ekki tjáð sig þrátt fyrir að hafa verið gefið tækifæri til þess. Svar Z hf. fjallar ekki um þau álitaefni sem eru umfjöllunarefni nefndarinnar enda svarar tryggingafélagið eftir að seljandi biður um skriflegan rökstuðning vegna höfnunar á bótaskyldu. Svarar tryggingafélagið á grundvelli reglna um skaðabótaábyrgð utan samninga en ekki á grundvelli laga um þjónustukaup sem mál þetta ræðst á. Þar sem engar skýringar hafa komið fram hjá seljanda sjálfum um hvernig tjónið atvikaðist og hvernig geymslu bifreiðarinnar var nákvæmlega háttað á þeim tíma verður að telja að seljandi hafi ekki uppfyllt skilyrði 25. gr. þjónustukaupalaga. Er það því mat kærunefndar að gagnaðili beri ábyrgð á því tjóni sem varð á bifreið álitsbeiðanda í umrætt sinn. Er niðurstaða þessi í samræmi túlkun á samskonar ákvæði í norrænum rétti

IV. Niðurstaða

Gagnaðili skal bæta álitsbeiðanda það tjón sem varð á bifreið álitsbeiðanda er hún var í vörslum gagnaðila.

23. september 2005

Pétur Örn Sverrisson

Írís Ösp Ingjaldsdóttir

Sigríður Andersen