Úrskurðir kærunefndar lausafjár- og þjónustukaupa
Álit í máli 9/2005.
Álit kærunefndar lausafjár- og þjónustukaupa
Mál 9/2005
I. Málsmeðferð kærunefndar.
Þann 30. desember 2005 tók nefndin við álitsbeiðni frá X, hér eftir nefndur álitsbeiðandi, vegna ágreinings hans við Y hf., hér eftir nefnt gagnaðili. Þann 12. janúar 2006 sendi nefndin erindið til gagnaðila til umsagnar en ekki barst svar frá honum. Sendi nefndin þá ítrekun dagsetta 27. janúar 2006 þar sem gefinn var lokafrestur til að koma að athugasemdum til 6. febrúar. Af hálfu nefndarinnar var ákveðið að óska eftir frekari skýringum frá álitsbeiðanda og var það gert með bréfi dagsettu 7. mars og barst svar álitsbeiðanda við þeirri beiðni þann 10. mars. Engin svör bárust frá gagnaðila þrátt fyrir ítrekun erindisins og tók nefndin því afstöðu til erindisins á grundvelli fyrirliggjandi gagna.
II. Helstu málsatvik, ágreiningsefni og kröfur.
Þann 18. ágúst 2003 keypti álitsbeiðandi tvískiptan ísskáp með kælihólfi, frystihólfi og ísvél af gagnaðila á kr. 242.919. Rúmum tveimur árum seinna, eða í vikunni 8.-12. nóvember 2005 bilaði ísskápurinn þannig að ísframleiðsla varð engin og ekki var unnt að frysta matvæli. Álitsbeiðandi hafði samband við viðgerðaraðila gagnaðila, Z, þann 14. nóvember og kom viðgerðarmaður á staðinn síðdegis sama dag. Samkvæmt frásögn álitsbeiðanda leit viðgerðarmaðurinn á skápinn og sagðist síðan búinn að gera við hann. Álitsbeiðandi var ekki á sama máli og um kvöldið segir álitsbeiðandi að fullljóst hafi verið að ísskápurinn var enn bilaður. Kallaði álitsbeiðandi þá til V sem framkvæmdi mælingu á skápnum og sagði að kælimiðil vantaði á skápinn. Kælikerfið væri lekt og líklega væri kælielement bilað. Í framhaldinu setti álitsbeiðandi sig í samband við A og bað um annan viðgerðaraðila en Z. Var álitsbeiðanda tjáð að forsenda aðkomu V væri að Z annaðist viðgerðina. Því var ísskápurinn sendur til Z um kvöldið. Tveimur dögum síðar setti álitsbeiðandi sig í samband við Z og sagðist viðgerðarmaðurinn ekki hafa fundið bilunina en hann hefði soðið upp allar suður. Álitsbeiðandi segist hafa bent á að þetta væri ekki viðgerð og að hann efaðist um að ísskápurinn væri í lagi. Sagðist álitsbeiðandi ekki taka við skápnum nema ljóst væri að allt hefði verið gert til að gera við ísskápinn. Daginn eftir tók álitsbeiðandi þó við ísskápnum enda taldi hann að Z myndi ekki gera við hann frekar. Rúmum 10 dögum síðar er haldinn fundur með álitsbeiðanda og gagnaðila. Þar fór álitsbeiðandi fram á afhendingu á nýjum ísskáp en gagnaðili sagðist vilja gera við skápinn. Spurði álitsbeiðandi þá hvað viðgerðarkostnaður gæti orðið hár án þess að frekar yrði farið út í nýja afhendingu. Segir álitsbeiðandi að svör gagnaðila hafi verið á þá leið að kostnaðurinn þyrfti að vera vel yfir kr. 50.000 til að ísskápnum yrði skipt út fyrir nýjan. Í framhaldinu óskaði álitsbeiðandi eftir kostnaðaráætlun frá tilteknum viðgerðaraðila og hljóðaði hún upp á kr. 93.000. Gagnaðili sagðist þá enn vilja viðgerð en við það vildi álitsbeiðandi ekki sætta sig við enda fyrirséð að viðgerðin yrði umfangsmikil. Fór álitsbeiðandi þess í stað fram á að fá afhentan nýjan ísskáp í stað þess sem bilaði. Á það féllst gagnaðili ekki og við svo búið leitaði álitsbeiðandi til nefndarinnar.
Fyrir kærunefndinni krefst álitsbeiðandi riftunar á kaupunum og að gagnaðili sæki ísskápinn til sín og greiði sér andvirði hans ásamt bótum. Samtals krefst álitsbeiðandi kr. 331.369 sem sundurliðast með eftirfarandi hætti:
Andvirði ísskápsins skv. reikningi 242.919
Kostnaður vegna tveggja viðgerða í nóvember 2005 sem voru án árangurs 14.000
Afnotamissir kr. 500 á dag en krafan miðast við 38 daga 19.000
Dráttarvextir af fjárfestingu í ísskáp í 38 daga 5.450
Tekjumissir vegna samskipta við Z/gagnaðila 50.000
Samtals: 331.369
Gagnaðili svaraði ekki erindum nefndarinnar og tekur nefndin því eingöngu afstöðu til málsins á grundvelli gagna frá álitsbeiðanda.
III. Forsendur.
Um viðskipti aðila gilda lög nr. 48/2003 um neytendakaup, hér eftir skammstöfuð nkpl. Ljóst er að ísskápur álitsbeiðanda bilaði rúmum tveimur árum eftir kaup. Að mati nefndarinnar hefur álitsbeiðandi lagt fram eins ítarleg gögn um bilunina og honum er unnt. Af gögnum málsins má einnig sjá að gagnaðili samþykkti að taka ísskápinn til viðgerðar. Með vísan til framanritaðs telur nefndin að staðfest hafi verið með nægilegum hætti að ísskápur álitsbeiðanda var haldinn galla.
Í 2. mgr. 27. gr. nkpl. er fjallað frest neytanda til að tilkynna seljanda um galla. Ákvæðið er svohljóðandi: Ef neytandi leggur ekki fram kvörtun innan tveggja ára frá þeim degi er hann veitti söluhlut viðtöku getur hann ekki borið gallann fyrir sig síðar. Ef söluhlut, eða hlutum hans, er ætlaður verulega lengri endingartími en almennt gerist um söluhluti er frestur til að bera fyrir sig galla fimm ár frá því að hlutnum var veitt viðtaka. Þetta gildir ekki ef seljandi hefur í ábyrgðaryfirlýsingu eða öðrum samningi tekið á sig ábyrgð vegna galla í lengri tíma. Frestir skv. 1. og 2. málsl. eiga ekki við ef um er að ræða galla skv. g-lið 2. mgr. 15. gr. Við mat á því hvort fimm ára tilkynningafrestur eigi við í þessu tilviki leit nefndin til endingartíma ísskápa almennt en að mati nefndarinnar má vel gera ráð fyrir að hann sé á bilinu 10-20 ár. Telur nefndin að slík ending fullnægi skilyrði ákvæðisins um verulega lengri endingartíma og því sé rétt að miða við að álitsbeiðandi hafi haft fimm ára frest frá viðtöku til að tilkynna um galla. Álitsbeiðandi var því innan frests laganna þegar hann hafði samband við gagnaðila rúmum tveimur árum eftir kaup.
Samkvæmt d. lið 1. mgr. 26. gr. getur neytandi krafist riftunar skv. 32. gr. ef ,,söluhlutur reynist gallaður og gallinn er hvorki sök neytanda né stafar af aðstæðum sem hann varða”. Um riftunina segir síðan í 32. gr. að neytandi geti í stað afsláttar skv. 31. gr. ,,rift kaupum nema galli sé óverulegur”. Gallinn sem um ræðir olli því að ísskápur álitsbeiðanda hætti að geta framleitt ís og fryst matvæli. Að mati nefndarinnar getur slík bilun ekki talist óverulegur galli.
Með vísan til alls framanritaðs er það því niðurstaða nefndarinnar að álitsbeiðandi geti rift kaupum sínum á umræddum ísskápi á grundvelli ákvæða nkpl.
Um uppgjör milli aðila fer samkvæmt 50. gr. nkpl. en þar segir í 1. mgr. að þegar kaupum sé rift skuli ,,neytandi færa seljanda þann afrakstur til tekna sem hann hefur haft af hlutnum og greiða hæfilegt endurgjald fyrir veruleg not sem hann hefur að öðru leyti haft af honum”. Jafnframt segir í 2. mgr. að ef seljandi eigi að endurgreiða kaupverðið beri ,,honum að greiða vexti í samræmi við ákvæði vaxtalaga frá þeim degi er neytandi tilkynnti seljanda að hann mundi bera fyrir sig gallann. Seljanda ber á sama hátt að greiða vexti frá þeim degi er hann tók við greiðslunni þegar neytandi er krafinn um endurgjald fyrir not af söluhlut skv. 1. mgr.”. Að mati nefndarinnar er hæfilegt að gagnaðila séu færðar kr. 1.750 til tekna fyrir hvern mánuð sem álitsbeiðandi hafði not af ísskápnum, þ.e. frá ágúst 2003 til nóvember 2005 eða í 27 mánuði, samtals kr. 47.250. Á móti ber gagnaðila að greiða vexti af kaupverðinu samtals kr. 35.416. Að teknu tilliti til notkunar álitsbeiðanda og vaxta ber gagnaðila að endurgreiða álitsbeiðanda kr. 231.085 vegna ísskápsins. Að auki ber gagnaðila að greiða álitsbeiðanda vexti frá þeim degi er álitsbeiðandi tilkynnti að hann myndi bera fyrir sig gallann, samtals kr. 8.637. Af hálfu álitsbeiðanda voru lögð fram fullnægjandi gögn vegna viðgerðarkostnaðar að fjárhæð kr. 5.000 sem nefndin telur rétt að gagnaðili greiði. Vegna skorts á sönnun um frekara tjón og eins og atvikum málsins er háttað telur nefndin að öðru leyti ekki forsendur til að taka undir kröfur álitsbeiðanda um bætur. Niðurstaða nefndarinnar er því að gagnaðila beri að greiða álitsbeiðanda samtals kr. 244.722.
IV. Niðurstaða.
Gagnaðili, Y hf., greiði álitsbeiðanda, X, kr. 244.722.
Reykjavík, 8. maí 2006
_____________________________
Ólöf Embla Einarsdóttir
_____________________________ _____________________________
Anna Guðrún Árnadóttir Íris Ösp Ingjaldsdóttir
